Το έργο "Inhabiting Imperfect Replicas" διερευνά την επιρροή του Παρθενώνα στο Δυτικό κόσμο μέσω της αναπαραγωγής της εικόνας του, που αποτελεί μία από τις πιο ευρέως αναγνωρίσιμες εικόνες μνημείων στον κόσμο, σύμβολο παγκόσμιων αξιών αριστείας, δημοκρατίας και τέχνης.

Τα αναπαραστατικά μέσα και η αναπαραγωγής της εικόνας του Παρθενώνα καθιέρωσαν αρχιτεκτονικά επιχειρήματα και συνέβαλαν στην εδραίωση της μορφής του Παρθενώνα του 5ου αιώνα με την αφαίρεση όλων των μεταγενέστερων κτισμάτων, καθιστώντας δυσδιάκριτο το διαχωρισμό μεταξύ γνήσιου και αντιγράφου.

Χάρη στη διάδοση της εικόνας του και στην επιρροή του στην ιστορία της αρχιτεκτονικής, ο Παρθενώνας αποτελεί το αρχιτεκτονικό έργο που έχει αντιγραφεί περισσότερο από κάθε άλλο στον κόσμο. Τα αντίγραφα του Παρθενώνα αναπαράγονται μέσω της ακριβούς αναπαραγωγής της κλασικής μορφής του, μέσω της ελεύθερη μίμησης ή μέσω του τύπου.

Τα περισσότερα παραδείγματα αποτελούν αντίγραφα της εικονικής μορφής του Παρθενώνα, ανακατασκευάζοντας το ερείπιο και το διάκοσμο και ανατρέποντας την απουσία λειτουργίας του μνημείου. Τα «είδωλα» του Παρθενώνα συχνά αγνοούν τις χρωματικές λεπτομέρειες του πρωτοτύπου, διαστρεβλώνουν τις ακριβείς αναλογίες, την κλίμακα, τις οπτικές εκλεπτύνσεις ή τα υλικά κατασκευής.

Αντίθετα με την εικόνα, η αναπαράσταση ορίζεται όχι ως μία μιμητική διαδικασία αναπαραγωγής μιάς ρεαλιστικής χωρικής συνθήκης, αλλά ως κατασκευή μιας πραγματικότητας. Η αναπαράσταση του Παρθενώνα ιστορικά συνδέεται με τη μεταφορά και απεικόνιση ιδεών και την κατασκευή μιάς εικόνας που υπόκεινται σε ιδεολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες, ενώ στην αρχιτεκτονική συχνά συσχετίζεται με το μοντερνισμό.

H αποδόμηση της εικόνας του ίδιου του μνημείου και της εκ νέου αναπαράστασής του επιχειρεί να επανερμηνεύσει και να ανατρέψει τη συμβολική λειτουργία του Παρθενώνα μέσω της οικειοποίησης των ομοιωμάτων του.